الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
52
گفتمان مهدويت (فارسى)
7 - تهمت غلوّ به شيعه پرسش هفتم : برخى از نويسندگان ، فرقههايى از غلات را ، در رديف شيعه قرار مىدهند و چه بسا شيعه را به غلوّ متهم مىسازند و ما مىدانيم اين يك تهمت است كه در زمان ما هم اين كار از طرف وهّابىها ، بيشتر از راه چاپ و نشر رسالههايى در بين ناآگاهان به معارف شيعه ، دامن زده مىشود ، اگر ممكن است در اين باره هم كمى توضيح دهيد ؟ پاسخ : مسأله عقايد غلوّآميز در بين امم گذشته هم سابقه بيشترى دارد و در قرآن مجيد در مورد يهود و نصارى مىفرمايد : « وَقالَتِ الْيَهُودُ عُزَيْرٌ ابْنُ اللَّهِ وَقالَتِ النَّصارَى الْمَسِيحُ ابْنُ اللَّهِ » ؛ « 1 » [ « يهود گفتند : عُزير پسر خدا است ! و نصارى گفتند : مسيح پسر خدا است ! » . ] در ميان مسلمانان هم اين بيمارى همانگونه كه حديث : « لتسلكنّ سبل من كان قبلكم حذوا النّعل بالنّعل و القذّة بالقذّة حتّى لو انّ احدهم دخل حجر ضبّ لدخلتموه » ؛ « 2 » [ « هر آينه راههايى را خواهيد پيمود كه
--> ( 1 ) . سوره توبه ، آيه 30 . ( 2 ) . بحارالأنوار ، ج 21 ، ص 257 .